Ümidsiz sevgim

Ümidsiz sevgim
Sevgi Dünyası
10.09.2017 8
Mən uşaq idim. Hardasa 12 yaşım vardı. Mən heç sevgi nədir bilmirdim, ta ki, onu görənə kimi. Onun adı Anar idi. Mən ilk baxışda ona vuruldum. Bu nə həvəs idi nədə başqa şey. Mən onu sevirdim həmdə çox. Məni ona bağlayan şey nə idi bilmirdim.

İllər keçdi mən böyüdüm, ali təhsil aldım, öz iş həyatımı qurdum ama onu unuda bilmədim. Hər gün ona dua edirdim. ALLAHımdan onu qorumasını, xoşbəxt olmasını diləyirdim. O isə bu illər boyunca mənim varlığımdan belə xəbərsiz idi. Artıq 21 yaşım var idi. Bir gün eşitdimki məni bir ailə istəyir. Anam atam razı idilər. Ama mən uşaqlığımdan bəri qəlbimdə qoruyub saxladığım Anarımı sevməkdən bir an belə olsa vaz keçməmişdim. Hamı üstümə-üstümə gəlirdi. Mən hər gün ALLAHıma dua edirdim, ALLAHıma sığınmışdım.

Sonra qərara gəldimki, bütün illlər boyu hamıdan doğma bildiyim, onu bir an belə peşman olmadam sevdiyim Anara hər şeyi açıqlayım. Və bu məqsədlə onu sosial şəbekədən axtarıb tapdım ama ilk öncə cəsarətim çatmadı, qürurumu sındıra bilmirdim. Ama bir tərəfdəndə ailəm məni sıxışdırırdı.

Bir gün ona yazdım. Yazdımkı:"Sən mənim üçün adi biri deyilsən. Çoox dəyərlisən". O isə çoox təəccübləndi. Və məndən kim olduğumu soruşdu. Mən isə demək istəmirdim. Ama suallar verə-verə məni tanıdı və heç gözləmədiyim bir şey dedi. Dediki:"Mən sənə sevgimi etiraf etmişdim gözlərimlə. Bəs bu qədər vaxt sən hardaydın?" Mən qarşılıqsız sanıb əzab əziyyətlə keçirdiyim 9 il əslində qarşılıqlı bir sevgi imiş. İndi çoox xoşbəxtəm. İllərlə möhtac qaldığım sevgiyə sahibəm indi. ALLAHıma şükürlər olsun.скачать dle 11.3


Загрузка...
Facebook Şərhləri
BİRQADIN Şərhləri (0)
ŞƏRH YAZ
ŞƏRHİNİZ SİZİN SİMANIZI TƏMSİL EDİR. ÖZÜNÜZƏ LAYİQ OLUN!