Rufuşunuzdan yenə bir şeir (Mən sənə Məcburam)

Rufuşunuzdan yenə bir şeir (Mən sənə Məcburam)
Şeirlər - Hekayələr
10.09.2017 38
MəN Sənə MəcburaM   
 
Mən sənə məcburam bilə bilməzsən
Adını mıh kimi ağılımda tuturam
Böyüdükcə böyüyür gözlərin
Mən sənə məcburam bilə bilməzsən
İçimi səninlə eşidirəm

Ağaclar payıza hazırlaşır
Bu şəhər o köhnə İstanbul mudur?
Qaranlıqda buludlar parçalanır
Küçə lampaları birdən yanır
Səkilərdə yağış qoxusu
Mən sənə məcburam sən məhrum

Sevmək bəzən rezilce qorxudur
İnsan bir axşam üstü qəflətən yorular
Tutsak ülgüc ağzında yaşamaqdan
Kimi zaman əllərini qırar ehtirası
Bir neçə həyat çıxarır yaşamasından
Hansı qapını çalsa bəzən
Arxasında təkliyin hınzır uğultusu

Fatihte yoxsul bir gramafon çalır
Köhnə zamanlardan bir Cümə çalır
Dayanıb künc başında dəliksiz dinləsəm
Sənə istifadə edilməmiş bir göy getirsem
Həftələr əllərimdə ufalanıyor
Nə etsəm nə tutsam hara getsəm
Mən sənə məcburam sən məhrum

Bəlkə İyunda mavi xallı uşaqsan
Ah səni bilmir kəslər bilmir
Bir gəmi sızır kimsəsiz gözlərindən
Bəlkə Yeşilköydə təyyarəyə biniyorsun
Bütün islanmış tüklərin ürpərir
Bəlkə körsün qırılmış təlaş içindəsən
Səhv külək saçlarını aparır

Nə vaxt bir yaşamaq düşünsən
Bu kurtlar süfrəsində bəlkə çətin
Ayıpsız lakin əllərimizi kirletmeden
Nə vaxt bir yaşamaq düşünsən
Sus deyib adınla başlayıram
İçim sıra tərpənir gizli dənizlərin
Xeyr başqa cür olmayacaq
Mən sənə məcburam bilə bilməzsən ..
 
Müəllif: Atilla İlhanскачать dle 11.3


Загрузка...
Facebook Şərhləri
BİRQADIN Şərhləri (0)
ŞƏRH YAZ
ŞƏRHİNİZ SİZİN SİMANIZI TƏMSİL EDİR. ÖZÜNÜZƏ LAYİQ OLUN!