Ölmüş itimə

Ölmüş itimə
Şeirlər - Hekayələr
10.09.2017 3
Onsuzda insanlıq qalıb kölgədə

İt olmaq səninçün bədbəxtlik idi

Bilmirəm,nə deyim,amma bəlkə də

İt olmaq ən böyük xoşbəxtlik idi

 

Bağlı bir zəncirə oldun oyuncaq

Ayağın olsa da, əlin yox idi

Öz dərdin başından aşsa da ancaq

Dərdini deməyə dilin yox idi

 

Halal suyun vardı, çörəyin vardı

Qapının durardın düz keşiyində

O qədər yumşaq bir ürəyin vardı

Xətrinə dəyməzdin bir pişiyin də

 

Bir damın altına çəkib özünü,

Gah qarnın tox olub,gah ac olmusan

Bəzən boş əlimə dikib gözünü

Bir quru çörəyə möhtac olmusan

 

Çox zaman gizlətdim mən öz sevgimi

Amma sən yenə də görə bilirdin

Sevincin sirrliydi qəzəbin kimi

Axı sən sadəcə hürə bilirdin

 

Çoxunu qoymuşam sənin yerinə

Gözümdə çoxundan üstün olmusan

Səni bəs, mən qoyum kimin yerinə? 

Mənə çox insandan isti olmusan

 

Sənin də qapını döymüşdü ölüm

Gördüm gözlərimə inanmadım mən

Bu necə əzabdır, bu necə zülüm?!

Sənə yandığımtək heç yanmadım mən

 

Dünyadan gedənlər qayıtmır bir də

Bir taya altında doğulmuşdun sən

Həmin o tayada, həmin o yerdə

Köpüklər içində boğulmuşdun sən

 

Sənin o çarəsiz, dilsiz ağzından

Xırıltı gəlirdi, bir səs gəlmirdi

Cansız bədənində qalmamışdı can

Sən artıq yox idin,nəfəs gəlmirdi...

 

Özün də bilirdin,yetim deyildin

Həmişə əhdinə sadiq qalmısan

Sən mənim sadəcə itim deyildin

Mənim ən vəfalı dostum olmusan...

 

Müəllif:Rəvan Məmmədliскачать dle 11.3


Загрузка...
Facebook Şərhləri
BİRQADIN Şərhləri (0)
ŞƏRH YAZ
ŞƏRHİNİZ SİZİN SİMANIZI TƏMSİL EDİR. ÖZÜNÜZƏ LAYİQ OLUN!